باید به مطالبات صیادان توجه کنید
بعد از تصادم دو شناور صیادی و باری در غرب استان که منجر جان باختن صیاد اهل بندرکنگ شد
در نشستی مشترک با حضور نمایندگان ادارات مختلف دریانوردی و شیلات هرمزگان، مهمترین نواقص فنی و ایمنی شناورهای صیادی استان بررسی و راهکارهای ارتقای ایمنی دریانوردی تدوین شد.
به گزارش روابط عمومی حزب همت استان هرمزگان در نشست معاون دریایی ادارهکل بنادر و دریانوردی هرمزگان در خصوص اهمیت برگزاری این نشست نواقص مهم شناورهای صیادی گفت: رعایت نکردن استانداردهای ایمنی دریانوردی، نقص تجهیزات نجات، مشکلات سیستمهای کمک ناوبری و هشداردهنده، و وضعیت نامطلوب بدنه و موتور شناورها از جمله چالشهای اصلی شناساییشده در بازرسیهاست.
به گفته اسماعیل مکیزاده؛ در این نشست نمایندگان دستگاههای مرتبط نیز با تاکید بر اهمیت هماهنگی و همکاری بینبخشی، خواستار اجرای برنامهای مشترک برای اقدامات اصلاحی در کوتاهمدت و بلندمدت شدند.
وی بیان کرد: در ادامه این نشست، پیشنهاد برگزاری دورههای آموزشی ویژه خدمه شناورهای صیادی برای ارتقای آگاهی و دانش فنی و ایمنی و صدور گواهینامه مطرح و ضرورت استمرار بازرسیهای دورهای، الزام بهکارگیری افسر HSE در بنادر صیادی و اجرای قوانین و مقررات مربوطه مورد تاکید قرار گرفت.
در مقابل مسعود زرگری مسئول مطالبات صیادان حزب همت هرمزگان نوشت؛
نکات مهم در خصوص ایمنی شناورهای صیادی از نگاه میدانی صیادان:
در کنار بررسیهای فنی و اداری که توسط ارگانهای مربوطه انجام میشود، لازم است به مشکلات و خلأهایی که صیادان بهطور مستقیم با آن مواجهاند نیز توجه شود:
۱. نبود حمایت عملی از سوی شیلات، تعاونیها و اتحادیهها:
صیادان برای تهیه وسایل ایمنی مانند جلیقه نجات، منور برای هشدار اضطراری، پمپ تخلیه آب، طناب ، لنگر و … هیچگونه حمایت مالی یا تدارکاتی دریافت نمیکنند. این در حالی است که طبق قانون، بخشی از این لوازم باید توسط نهادهای مربوطه با قیمت مناسب تأمین شود یا در قالب تسهیلات در اختیار قایقها قرار گیرد.
۲. گرانی یا نبود لوازم ایمنی استاندارد در بازار:
در بیشتر مناطق صیادی، لوازم ایمنی یا نایاب هستند یا قیمت آنها بسیار بالا است و بعضاً اقلام تقلبی نیز به صیادان فروخته میشود که عملاً بیاثرند.
۳. نبود آموزش اصولی و گسترده:
بسیاری از صیادان، بهویژه جوانترها، بدون گذراندن آموزشهای تخصصی ناخدا شدهاند. درنتیجه درک دقیقی از اصول ایمنی، نحوه برخورد با خطرات در دریا و استفاده از ابزارهای نجات ندارند.
۴. سختگیری هنگام صدور مجوز بدون فراهمکردن زیرساخت:
برای دریافت یا تمدید مجوز شناور، باید تجهیزات ایمنی کامل باشد، اما نهادها نه تجهیزات را تأمین میکنند، نه مجوز میدهند به قایق ها و میگویند سهمیه تمام شده ، همین موضوعات باعث فشار مالی و روانی صیاد میشود.
۵. نبود نظارت میدانی واقعی و مستمر:
در بسیاری از موارد، نظارتها فقط روی کاغذ انجام میشود و وضعیت واقعی شناورها از نظر پوسیدگی بدنه، فرسودگی موتور یا نداشتن لوازم ایمنی نادیده گرفته میشود.
۶. مشکلاتی که صیادان را زیر فشار مالی میگذارد:
از یک سو گرانی لوازم و نگهداری قایق و از یک سو ارزان خریدن دلال ها باعث شده صیادان مشکلات مالی زیادی داشته باشند . این تفاوت ها مستقیم روی درآمد صیاد تأثیر دارد و نیازمند ورود دستگاههای نظارتی است.
۷. کمتوجهی به ایمنی قایق های شوتی (کار شبانه):
روشننبودن چراغهای قایق در شب (گاه برای جلوگیری از دیدهشدن) یا انجام جا به جا کردنه وزن های غیرایمن در قایق ها ، جان صیادان و دیگران را به خطر میاندازد.
پیشنهاد:
اگر واقعاً قصد ارتقای ایمنی در دریاست، حضور میدانی با مشورت مستقیم صیادان، توزیع تجهیزات ایمنی با قیمت مناسب، برگزاری دورههای کاربردی و حمایت واقعی از شناورها ضروری است. تنها راه جلوگیری از تلفات انسانی و خسارتهای مالی، نگاه مسئولانه و غیرشعاری به مشکلات واقعی صیادان است.